พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดบูรพาราม #46

พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดบูรพาราม บ้านฝาง ริเริ่มขึ้น โดย "พระครูสิริปริยัติสาร" (สุบรรณ สิรินฺธโร ป.ธ.5) เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน เดิมทีนั้นทางวัดเพียงแค่เก็บวัตถุโบราณที่ทิ้งอยู่ตามอุโบสถและศาลาหลังเก่าเท่านั้น เมื่อมีสิ่งของเพิ่มมากขึ้น ท่านพระครูสิริปริยัติสาร จึงได้ปรารภว่า "ควรที่จะทำเป็นห้องเก็บเพราะสิ่งของล้ำค่าเหล่านี้ถ้าหากเก็บไว้ไม่ดีสภาพก็จะผุกร่อนไปตามกาลเวลาและอาจสูญหายได้ เช่นคัมภีร์ใบลานต่างๆ พระพุทธรูปไม้ เมื่อคนทั่วไปได้เยี่ยมชม ปรากฏว่ามีคนในบ้านฝางที่เก็บของเก่าไว้เริ่มเห็นคุณค่าและความสำคัญโดยนำมาบริจาคให้แก่วัด เดิมทีนั้นวัดยังไม่มีวัตถุโบราณมากนัก มีเพียงพระพุทธรูปไม้และราวเทียนไม้แกะสลัก พระพุทธรูปสำริด ระฆังเก่า โปง ฆ้อง พานไม้ต่างๆ ต่อมาชาวบ้านได้เอาสิ่งของเครื่องใช้ต่างๆ เช่น แอก ไถ พานทองเหลือง ตาชั่ง ขันหมาก มีดดาบ หรือแม้แต่พระพุทธรูปที่ใช้เขาและงาสัตว์แกะสลัก นำมามอบให้แก่ทางวัด หลังจากนั้นวัตถุก็มีมากยิ่งขึ้นจนพอที่จะจัดแสดงได้แล้ว จึงมีโครงการจะจัดสร้างเป็นพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านขึ้น ในปี พ.ศ.2536 ทางวัดจึงได้สร้างห้องเก็บวัตถุโบราณ(พิพิธภัณฑ์) ขึ้นที่ศาลาการเปรียญ "ญาณสารโกวิทานุสรณ์" ชั้นที่ 2 ทางด้านทิศตะวันตกของศาลาการเปรียญ รวมค่าก่อสร้างเป็นทั้งสิ้น 130,000 บาท และได้เริ่มเปิดให้นักเรียน นักศึกษา และประชาชนทั่วไป ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ เข้าชมมาจนถึงทุกวันนี้ ทั้งนี้โบราณวัตถุบางส่วนของวัดยังได้มอบให้แก่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ จังหวัดขอนแก่นหลายรายการ อาทิ พระพุทธรูปไม้ปิดทองปางมารวิชัย ศิลปะแบบล้านช้าง พระพุทธรูปปางเลไลย์ พระพุทธรูปปางประทับยืน มีดสะนาก (กรรไกรหนีบหมาก) ขันหมาก มีดดาบ เงินฮ้อย(ทองเหลือง) เงินฮ้อย (สำริด) เงินลาดฮ้อย กล่องข้าวไม้https://db.sac.or.th/museum/museum-detail/980